Μέσα από φωτογραφίες και σκόρπιες αναμνήσεις από γεγονότα, λέξεις και πράγματα, η Annie Ernaux μας συμπαρασύρει σε μια περιδιάβαση στη ζωή της, από τα πρώτα χρόνια μετά τον Πόλεμο, μέχρι και σήμερα. Βιβλία, τραγούδια, ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαφημίσεις και πρωτοσέλιδα δεκαετιών, σε αντίστιξη με προσωπικές συγκρούσεις και σημειώσεις. Τοπική διάλεκτος, λέξεις των καιρών, σλόγκαν, μάρκες και ονόματα για τα αντικείμενα που διαρκώς πληθαίνουν, εδώ αποκτούν φωνή. Η Ernaux κάνει το πέρασμα του χρόνου χειροπιαστό. Ο χρόνος ο ίδιος, ανένδοτος, αφηγείται το πέρασμά του, εξορίζοντας τους άλλους αφηγητές στην ανωνυμία. Ένα νέο είδος αυτοβιογραφίας ξεπροβάλλει, υποκειμενικό κι απρόσωπο, ιδιωτικό και συλλογικό ταυτόχρονα.

Η ασπρόμαυρη φωτογραφία ενός μικρού κοριτσιού με σκουρόχρωμο μπανιερό σε μια παραλία με βότσαλα. Στο βάθος, οι απόκρημνες ακτές. Κάθεται σ’ έναν επίπεδο βράχο, τα σφριγηλά του πόδια είναι τεντωμένα μπροστά, γέρνει πίσω ακουμπώντας στους αγκώνες, έχει τα μάτια κλειστά, το κεφάλι ελαφρώς σκυμμένο, χαμογελάει. Η μια χοντρή καστανή πλεξούδα είναι ριγμένη μπροστά, η άλλη πίσω στην πλάτη. Όλα μαρτυρούν την επιθυμία του κοριτσιού να ποζάρει σαν τις σταρ στο Cinemonde ή τα μοντέλα στη διαφήμιση του αντιηλιακού Ambre Solaire, να ξεφύγει απ’ το ταπεινωτικό και ασήμαντο κοριτσίστικο κορμί του. Οι μηροί, πιο ωχροί, όπως και τα μπράτσα, πάνω ψηλά,δείχνουν το περίγραμμα ενός φουστανιού, μαρτυρώντας έτσι πως, για τούτο το παιδί, οι διακοπές ή ένα απόγεμα στην ακροθαλασσιά είναι η εξαίρεση στον κανόνα. Η παραλία είναι έρημη. Στο πίσω μέρος της φωτογραφίας: Αύγουστος 1949, Σοτβίλ-σιρ-Μερ.
Απόσπασμα από το βιβλίο

Η συγγραφέας εικονοποιεί τον χρόνο, παρουσιάζοντάς τον σαν συνδαιτυμόνα σ’ ένα μακρόσυρτο οικογενειακό τραπέζι, όπου ο στενός και συνεσταλμένος χρόνος της οικογένειας γίνεται τελικά συλλογικός.
Από το επίμετρο του Νίκου Μπακουνάκη

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Τα χρόνια είναι μια επανάσταση, όχι μόνο στην τέχνη της αυτοβιογραφίας αλλά και στην τέχνη καθαυτή. Το βιβλίο της Annie Ernaux συνδυάζει αναμνήσεις, όνειρα, γεγονότα και στοχασμούς. Είναι μια μοναδική ανάκληση των χρόνων που ζήσαμε και ζούμε.
John Banville, συγγραφέας

H Annie Ernaux έχει γράψει ένα από τα σημαντικότερα έργα της γαλλικής λογοτεχνίας. Τα χρόνια είναι ένα βιβλίο τόσο δυνατό όσο και σπαρακτικό, τόσο υπαινικτικό όσο και οργισμένο.
Edouard Louis, συγγραφέας

Μια πρωτόγνωρη μορφή αυτοβιογραφικής γραφής.
Frankfurter Allgemeine Zeitung

Μια πολύ σπουδαία Ευρωπαία συγγραφέας.
Τimes Literary Supplement

Ο συγγραφέας και κριτικός βιβλίων Κώστας Β. Κατσουλάρης παρουσιάζει το βιβλίο και μοιράζεται σκέψεις και εντυπώσεις που του άφησε η ανάγνωσή του, ενώ η ηθοποιός Γωγώ Μπρέμπου διαβάζει αποσπάσματα (18/10/2021).

Το 1963, η εικοσιτριάχρονη Annie Ernaux μαθαίνει ότι είναι έγκυος. Η ντροπή την κυριεύει σαν πανούκλα: είναι ανύπαντρη και ξέρει πως μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη θα στιγματίσει την ίδια και την οικογένειά της. Μέσα σε συνθήκες παρανομίας κάνει έκτρωση με κίνδυνο της ζωής της. Αρκετά χρόνια αργότερα θα καταγράψει τις αναμνήσεις της, προσπαθώντας να κατανοήσει γιατί αυτή η εμπειρία τη σημάδεψε τόσο πολύ, τόσο βαθιά. Το γεγονός είναι η ιστορία αυτού του τραύματος, ενός τραύματος που δεν ξεπέρασε ποτέ.

Μέσα από τούτη την αφήγηση, ο χρόνος γίνεται δράση και με παρασέρνει άθελά μου. Τώρα ξέρω ότι είμαι αποφασισμένη να φτάσω μέχρι τέλους, όποιο κι αν είναι το τίμημα, όπως ήμουν και τότε, στα είκοσι τρία μου, όταν έσκισα τη γνωμάτευση του γιατρού. Θέλω να βυθιστώ ξανά σε κείνη την περίοδο της ζωής μου, να μάθω τι υπήρχε εκεί. Αυτή η εξερεύνηση θα αποτελέσει το υφάδι μιας αφήγησης, της μόνης ικανής να αποδώσει ένα γεγονός που δεν ήταν τίποτε άλλο πέρα από χρόνος που κυλούσε εντός και εκτός μου.

Στο Γεγονός βασίζεται η οµότιτλη ταινία
που κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα
στο Φεστιβάλ Βενετίας 2021.

Το έργο της Ernaux αποτελεί μια προσπάθεια αλήθειας, και για αυτό είναι σημαντικό. Όχι μόνο λόγω του θέματός της, αλλά και λόγω του τρόπου που μας το παραδίδει: οι λεπτές αντιφάσεις, η απαθής στωικότητα, μαζί με την αγριότητα, η λεπτομερής και συνάμα αποσπασματική αφήγησή της.
Financial Times

Ένα σημαντικό, επιβλητικό έργο.
New York Times Book Review

Παρά το μικρό του μέγεθος το βιβλίο είναι γροθιά· ακλόνητο και αυθεντικό, ένα ειλικρινές συνονθύλευμα από εμπειρίες του παρελθόντος και του παρόντος. Μια ουσιαστική γραφή για το τραύμα, ένα κείμενο που αξίζει να διαβαστεί από όλους.
Publishers Weekly

ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ
Ο αναγνώστης εντυπωσιάζεται από την ένταση και την ορμή, από την τόλμη και τη χάρη που διαπνέουν αυτή την αφήγηση. Μέσα σε λίγες σελίδες η Ernaux αποκαλύπτει την άβυσσο που υπάρχει σε κάθε ερωτική ιστορία.
Le Monde des Livres

Να μη σε ξεγελά τίποτα, ούτε οι άλλοι ούτε ο εαυτός σου: αυτό πιστεύει με πάθος η Annie Ernaux, η γραφή της οποίας αναδεικνύει με τρόπο μοναδικό την ουσία της κάθε εμπειρίας.
L’Obs

Η εξέγερση ενάντια στο κατεστημένο, η πρόκληση ν’ αλλάξουμε την κοινωνία, το βίωμα της επιθυμίας και του έρωτα. Με λόγο πυκνό και τολμηρό, η Ernaux σφυροκοπά την πραγματική ζωή. Η συγγραφέας μένει πιστή στις αρχές της: η ζωή πρέπει να καταγράφεται, όσο οδυνηρή κι αν είναι.
Le Figaro LittΕraire

Όλα τα δημοσιεύματα για τη βράβευση της Annie Ernaux με Νόμπελ Λογοτεχνίας θα τα βρείτε ΕΔΩ.

Ο δημοσιογράφος Νίκος Μπακουνάκης και η Ρίτα Κολαΐτη, μεταφράστρια της Ανί Ερνό στα ελληνικά, συζητούν για το λογοτεχνικό έργο της Γαλλίδας συγγραφέα που βραβεύτηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2022.
Ακούστε το podcast.

Η Annie Ernaux επισκέπτεται το παρελθόν της τότε που, δεκαοχτάχρονο κορίτσι, κατακλύζεται από επιθυμία και πόθο. Σήμερα ανακαλύπτει πως η ντροπή, η ταπείνωση, η προδοσία και συνάμα η αυτοπεποίθηση και η χειραφέτηση, αποτελούν την απαρχή του συγγραφικού της βίου.

ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ
Ένα βιβλίο που σαγηνεύει, με την ακρίβεια και τη δύναμή του, που αποδίδει τις σωματικές αισθήσεις και τις συγκινήσεις μιας έφηβης αλλοτινής εποχής.
Le Monde des Livres

Η γραφή της Ernaux είναι βαθιά, ακριβής, περίτεχνη. Η ίδια γίνεται ένας ντετέκτιβ όπου παθιάζεται με ένα δυσεπίλυτο μυστήριο: το μυστήριο του δικού της παρελθόντος.
The New Yorker

Η Ernaux αφηγείται το παρελθόν για να το καταλάβει, πρωτίστως συναισθηματικά, και να δείξει τι αντιπροσωπεύει αυτό το παρελθόν στο σήμερα. Η ατομική εμπειρία, δηλαδή η δική της ζωή, παρουσιάζεται μέσα σε μια γενικότερη κοινωνική και ιστορική κατάσταση έτσι ώστε τα βιβλία της να αποκτούν τη συλλογική διάσταση της βιωμένης ιστορίας. Από την άποψη αυτή το «autobiographie impersonnelle» μπορεί να διαβαστεί και ως «διαπροσωπική αυτοβιογραφία» ή «συλλογική αυτοβιογραφία».
Νίκος Μπακουνάκης, Lifo

Όλα τα δημοσιεύματα για τη βράβευση της Annie Ernaux με Νόμπελ Λογοτεχνίας θα τα βρείτε ΕΔΩ.

Ο δημοσιογράφος Νίκος Μπακουνάκης και η Ρίτα Κολαΐτη, μεταφράστρια της Ανί Ερνό στα ελληνικά, συζητούν για το λογοτεχνικό έργο της Γαλλίδας συγγραφέα που βραβεύτηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2022.
Ακούστε το podcast.

Η Annie Ernaux προσπαθεί να ανακαλύψει τα διαφορετικά πρόσωπα της μητέρας της, που πέθανε εξασθενημένη από την αρρώστια που κατέστρεψε τη μνήμη της και της στέρησε τη σωματική και πνευματική της ακεραιότητα. Επιχειρεί να ανασυνθέσει τη ζωή αυτής της γυναίκας που υπήρξε η μητέρα της, μιας γυναίκας δραστήριας και ανοιχτής απέναντι στον κόσμο, που δούλεψε ως εργάτρια πριν ανοίξει το δικό της κατάστημα, που αγωνιούσε να διατηρήσει τη θέση της στην κοινωνία, που ήταν μανιώδης αναγνώστρια και πίστευε ότι «για να ανελιχθείς πρέπει πρώτα να μάθεις». Καλείται όμως να αντιμετωπίσει και τα αντιφατικά αισθήματα που πολλές φορές νιώθει μια κόρη για τη μητέρα της: αγάπη και μίσος, ενοχή, τρυφερότητα, ενόχληση, αλλά κι αυτή τη σπλαχνική και σιωπηλή προσκόλληση απέναντι σ’ αυτή την ηλικιωμένη γυναίκα που δεν ζει πια.
Η γραφή της Ernaux, ακριβής και σαφής, επαναφέρει με τρόπο σαρωτικό αυτή τη μητέρα που ήταν για την κόρη της η προσωποποίηση του Χρόνου και της κοινωνικής συνθήκης της καταγωγής: «Έχασα τον τελευταίο δεσμό που είχα με έναν κόσμο στον οποίο δεν ανήκω πια».

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Απίστευτα πρωτότυπο. Το Μια γυναίκα είναι η ιστορία κάθε γυναίκας. Η δύναμή του έγκειται όχι στο δραματικό γεγονός που αποτελεί τον πυρήνα του, αλλά στις στιγμές που θα μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητες, αν η ανάγκη της συγγραφέα δεν την ωθούσε να ανασύρει από τη μνήμη της κάθε εικόνα του αγαπημένου προσώπου που έχει πια χαθεί.
New York Times Book Review

Τίποτα λιγότερο από μια μινιμαλιστική αποκάλυψη, ένα γραπτό τόσο λιτό και αιχμηρό που φτάνει κατευθείαν στην καρδιά με χειρουργική ακρίβεια.
Los Angeles Reader

Κάπου στην πορεία και χωρίς να χάνει στιγμή τη σημασία που έχουν συγκεκριμένες λεπτομέρειες, το Μια γυναίκα, υπερβαίνει την ατομική ιστορία. Η Ernaux βρίσκει την αλήθεια της ζωής της μητέρας της, η οποία αποδεικνύεται πως δεν είναι ένα μόνο κομμάτι αλλά ολόκληρη η ιστορία.
St. Petersburg Times

Μια πράξη μεγάλης αγάπης και μεγάλου πόνου.
Bloomsbury Review

Ακούστε το podcast του Δημήτρη Αθηνάκη για το βιβλίο και τη συγγραφέα.